Milei garaitzeko denok greba orokorrera
Otsailaren 12an Argentinako Senatuak, 42 aldeko boto eta 30 kontra, lan erreforma bat onartu zuen, azken hamarkadetan langileriaren eskubideen aurkako erasorik sakonena suposatzen duena, eta kaleetan erantzun handia jaso duena.
La Libertad Avanza, Mileiren alderdia, 20 senatorekin, Pro, Unión Cívica Radical eta hainbat indar probintzialen babesa jaso du, enpresarien gozamen eta onurarako diseinatutako lan legedi bati. Horren bitartean, dozenaka mila langile Buenos Airesen eta probintziaetako hiriburu nagusietan mobilizatzen ari ziren.
Senatuan onartu ondoren, proiektua orain Diputatuen Ganberara helduko da. Gobernuaren helburua erreforma martxoaren batean baino lehen behin betiko onartzea da.
Mileik gogor zapaltzen ditu langileak
Lan erreformak jasotzen dituen neurriak lan eskubideen eta lan baldintzen aurkako atzerapauso historikoak dira.
Hona hemen bere gako batzuk. Kaleratzeak merkeago egiteko aukera aurreikusten du[1], lanaldia eguneko 12 ordura luzatzeko aukera eta enpresen kargak arintzea, laguntzak murriztuz eta kaleratzeen ordainketak finantzatzeko funts bat sortuz, erretiro-sistemaren kontura.
Enpresek ordainketa gehigarriak ez ordaintzea aukeratu dezakete, egun libreekin edo lanaldi murriztuekin “konpentsatuz”. Orain arte oporrak udan eman behar ziren, eta zatika eman ahal izango dira, enpresaburuak uste duen bezala, zazpi eguneko aldietan. Soldatak edozein moneta, espezie, janari edo ostatutan ordaindu ahal izango dira.
Erreformak torpedo indartsu bat suposatzen du sindikatuen negoziazio gaitasunaren flotazio lerroan. Enpresa-akordioek lehentasuna izango dute adar bakoitzeko nazio mailako hitzarmen kolektiboen aurrean. Gainera, hitzarmen horiek ez dira baliogabetuko berritzeko akordiorik ez bada, ultraaktibitatearekin bukatuz.
Bestalde, lege berri honekin greba eskubidea paper bustian bihurtuko da. Funtsezkotzat jotzen diren sektoreen zerrenda nabarmen handitu da; zerbitzu minimoak derrigorrez 75%-ean ezarriko dira; eta Gobernuak garrantzitsutzat jotzen dituen sektore kopurua ere handitu egin da, eta horien jarduera %50ean mantendu beharko da[2].
Senatuak lan-legedi esklabista berria onartu zuen egun berean, kaleak langilez bete ziren, berehala kentzea eskatzeko. Córdoba, Santa Fe, Rosario, La Rioja, Río Negro probintzian, eta Buenos Airesen. Mobilizazio handienak bertan izan ziren, dozenaka mila pertsona bildu ziren Senatuaren aurrean, Mileiren Gobernu ultraeskuindarraren aurkako gaitzespen irmoa adierazteko.
Buenos Aires hiriburuko manifestazioa gogor zapaldu zuten indar polizialek. Polizia federalak eta beste segurtasun indarrek Kongresu Plaza erasotu zuten makilekin, goma-bolak eta gas negar-eragilea erabiliz. Ondorioz, manifestari asko zauritu ziren eta gutxienez 71 pertsona atxilotu zituzten. Mileik terrorismoa leporatu die Justizia Federalaren aurrean, bere estrategia errepresibo kriminalaren beste urrats batean.
Langileria Mileiren neurriak garaitu eta agintari sindikalen pasibotasunaren aurka borrokatzen ari da
Erasoaren larritasuna handia izan arren, CGT eta bi CTA sindikatu handietako buruek ez dute orain arte greba orokorrik deitu erreforma hori bertan behera uzten saiatzeko. Are gehiago, CGTko buruzagiek erreformaren aurkako jarrera formala adierazi dute, mobilizaziorako dei orokorra egiten duen komunikatu bat kaleratu dute, PROko diputatuek eta alderdi probintzialek zuzenketak bultzatzeko itxaropenari eutsi diote, baita onarpena geldiarazteko itxaropenari ere, mantenduko zuten bilketa sindikalaren ehunekoa negoziatzen zuten bitartean.
Baina Argentinako langile klasea, ezker borrokalariak eta sindikatu hauen buruzagien politikaren aurka dauden langile elkarte askok bultzatuta, erresistentzia masibo bat sortzen ari da, eta horrek sindikatuen burokraziaren desmobilizazio estrategia ahultzen ari da.
Presioa hain handia da, non datozen egunetan greba orokor bat deitzeko aukera gero eta indar handiagoa hartzen ari da, erreforma Diputatuen Ganberan izapidetzen hasi aurretik.
Sindikatuetako arduradun batek honela adierazi zuen Infobae-n duela egun batzuk: “Triunbiratoak (CGTko buruzagiek) nahiago zuen grebarik ez egitea, baina konturatu ziren behetik 24 orduko lanuzte bat prestatzen ari zirela, eta CGTk bultzatzen ez bazuen, kanpoan geratuko zirela”[3]
2023ko abenduan boterera iritsi zenetik, Mileik hiru greba orokorri aurre egin izan behar du, guztiak behetik inposatu zaizkio sindikatuen burokraziari, eta herrialdea geldiarazi zuten. Gainera, sektore askoren mobilizazio masiboak (irakasleak, ikasleak, osasun langileak, pentsiodunak, garraioko langileak, sektore publikoko langileak…) eta manifestazio jendetsuak egin dira hiri nagusietan. 8Mko eta LGTBI Harrotasunaren manifestazioak, baita memoria historikoaren aldekoak ere, historiako jendetsuenak izan dira.
Orain beharrezkoa da borroka plan bat bultzatzea: lehen pausoa greba orokor berri bat deitzea, ondoren 48 orduko lanuzte orokorra, eta mobilizazioaren indarra handitzen jarraitzeko determinazioa, Mileik eta bere Gobernuak lan erreforma kendu arte.
Argentinako langileen borrokarako prestasuna zalantzaz kanpo dago, eta Gobernuaren politika erreakzionario eta ultraeskuindarra garaitzeko indarra du.
Gora Argentinako langile klasearen borroka! Milei kanpora!
[1] Kalte-ordainetarako oinarri berria. Erregistratutako batez besteko soldatan oinarritutako muga bat ezartzen da, eta kalkulutik kanpo uzten dira gabonsariak, oporrak eta ohikoak ez diren sari eta kontzeptuak. Lan-judizioen kuotetako ordainketa. Enpresa handiek gehienez 6 kuotatan ordaindu ahal izango dute, eta enpresa txiki eta ertainek, berriz, 12 ordainketatan.
[2]Cuándo entra en vigencia la Reforma Laboral del gobierno de Milei
[3]Uno de los jefes de la CGT adelantó que convocarán a un paro general por la reforma laboral: “Trabajaremos para que sea una gran huelga”
