Borrokak bateratu, Euskal Herriko Greba Orokorrarekin!

Azken asteotan grebak lehertzen ari dira Euskal Herrian, Estatu espainiarrean, baita Europan ere. Patronalaren asmoa, soldaten hondoratzen dituen inflazioaren igoera bortitza langileoi ordainaraztea bada ere, plan horren aurrean langile klasearen erresistentzia antolatua altxatzen ari da.

Arabako edo Coruñako metalaren sektoreko greba masiboei, eta Kantabriako metalaren greba mugagabeari, Bizkaiko metala eta Gasteizko Mercedes gehituko zaizkie orain. Mobilizazio horiek guztiek ezaugarri komun bat dute: patronalak uko egiten dio gure soldatak KPIaren arabera igotzeari, inflazioari esker, besteak beste, milioi askoko irabaziak lortzen ari diren arren. Euren irabaziak gure miseria dira! Hori da errealitatea!

Cadizen gertatu zen bezala, CCOO eta UGTko zuzendaritzek, koalizio gobernuaren laguntzarekin, Kantabriako metalgintzako langileak bazterrean alboratu dituzte, 20 eguneko greba mugagabearen ondoren! Akordio horrek erosteko ahalmenaren galera izugarria ekarriko du, 2021ean %3,5eko soldata igoerarekin (% 6,5eko inflazioa dagoenean) eta 2022an %4,5eko igoera (inflazioa % 9tik gertu dagoenean). Nahiz eta CCOO, UGT eta USOko zuzendaritzak hori babestu, eta UPko Lan Ministerioa zuzenean inplikatua egon, akordioa langileen %35aren ezezkoa jasoz  atera zen aurrera.

Zuzendaritza sindikalen argudioak badakigu zeintzuk diren, ezin zela ezer gehiago egin, ez dugula indarrik eta errealistak izan behar dugula. Baina Kantabriako borrokak zerbait erakutsi badu, Cadizek erakutsi zuen bezala, justu kontrakoa da. Antolatuta eta elkartuta, ekintza zuzenean oinarritutako borroka sendoarekin, eta sektore gehiago batuta, patronala garaitu dezakegu.
Eta hori da orain Euskal Herrian dugun aukera, datorren astean Araba eta Bizkaiko metalak bat egingo baitute, eta Mercedesen iragarritako 5 eguneko grebarekin. Zoritxarrez, Arabako metalgintzako sindikatuek aukera galdu dute gogorrago jotzeko. Bizkaiko metalgintzarekin batera lanuzte bat deitu da, baina hilaren 30ean bakarrik, uztailaren 1eko lanuztearekin bat egiteari uko eginez. Zer zentzu du honek? Zer zentzu du uztailaren 1ean ez deitzeak eta irailaren 21ean, 22an eta 23an deitzeak? Langileen aurkako erasoaldi basati baten aurrean gaude, baina ez Araba edo Bizkaiko metalean, sektore guztietan baizik.

Egoera horren ondorioz, Euskal Herriko lan gatazkak ugaritzen ari dira etengabe, eta ugaritzen jarraituko dute. Gatazka horiek guztiak bateratu behar ditugu mobilizazio egutegi gorakor batekin, metaletik hasita. ELA eta LABeko zuzendaritzek eta gehiengo sindikalak, duela hilabete batzuk aipatu zuten greba orokorraren ideiari heldu behar diote berriro. Orain lehen baino arrazoi gehiago dago. Zalantzarik gabe, ehunka mila langileren begikotasuna izango luke, eta borroka erreferente bihurtuko litzateke langile askorentzat, baita Estatuko gainerako langileentzat ere, CCOOko eta UGTko buruzagiek zabaldutako bake sozialeko politika penoso eta otzanaren aurrean.

Indar handia dugu, baina indar hori guztia antolatu egin behar da. Egoera ekonomikoa gero eta okerragoa da, eta langile familiok gero eta zailtasun handiagoak ditugu hilaren amaierara iristeko. Gaitz txikiaren politika, pobretzen gaituzten beheranzko akordioak onartzearena, irtenbiderik gabeko kalezuloa da. Historian zehar lorpenak eta garaipenak ahalbidetu dituen tresna bakarrera jo behar da, greba, borroka eta mobilizazioetara.

Cookiek erraztuko digute gure zerbitzuak eskaintzea. Gure zerbitzuak erabiltzerakoan cookiak erabiltzea baimentzen diguzu.